Wednesday, September 11, 2013

National Nutrition Week Special

September first week is celebrated as National Nutrition Week.

Below are(belated)quick notes for the same:


Day 1:
StresseD.....read it left to right and vice versa... ;-)[source facebook]

Day 2:
Nourish your body don't punish!! 

Day 3:
Weight never waits it just fluctuates...

Day 4:
Nutritious food and an hour of exercise a day..keeps your bad cholesterol away!

Day 5:
'Starvation+deadly cravings for food'='battery about to die' alert! 

Day 6:
Empty calories+tufaani taste is directly proportional to starving body+more stress!

Day 7:
Switch off your 'SAT'(urday)-Fat on weekend...and say bye bye to 'SAT'(urated) fat!

-Pallavi :)

Tuesday, August 13, 2013

आम्ही लिहीत नाही आता




आम्ही लिहीत नाही आता, 
फक्त 'लाईक' 'लाईक'करतो। 
शेवटी एखाद स्टेटस भावलं,
तर 'शेअर' वगैरे करतो। 

आम्ही लिहित नाही आता ,
आलाय रायटर्स ब्लॉक। 
विचारांचा वेग भन्नाट, 
पण थांबतच नाही क्लॉक। 

आम्ही लिहित नाही आता, 
शब्द पेंगुळलेत जणू सारे।
मी अक्षरांना म्हणते,
असे रुसू नका रे!!

आम्ही लिहित नाही आता…… 
मन झालंय कोरड; 
हरवलाय भावनिक ओलावा,
एक हुंदका अस्फुट, 
मात्र स्वतःतच झुरावा… ।

Thursday, February 14, 2013

आजची 'गोष्ट'!!



          माणूस ,मानवी स्वभाव आणि मन या तीनही गोष्टी अनाकलनीय आहेत. खर तर जाणीव लहानपणापासूनच होत असते...माणूस मोठा होईपर्यंत जाणीवा प्रगल्भ होत जातात. मन दुखावले गेले की फुरंगटून बसन किंवा रडत बसण हे वय वर्ष थेट १५-२०पर्यंत चालत होत.(अर्थात आताही अस होतंच की!!) पण मोठ होता होता जाणवत अलीकडे मन वगैरे नाही दुखवल जात. दुखावतो तो अहंकार!! मन ही  संकल्पना प्रेम वगैरेसारख्या नाजूक...नाजूक म्हणण्यापेक्षा संवेदनशील नात्यात अस्तित्वात असते..बहुधा!!म्हणूनच आज व्हेलेंटाइन डे च्या निमित्ताने 
प्रेम दिवस साजरा करतो आपण. प्रेम आणि मन याचं नातच इतक दृढ आहे कदाचित.. प्रेमाचा विरूद्धार्थ राग .प्रेमात हळवेपणा.....कातर मन, रागात एक घाव दोन तुकडे...

प्रेमाबद्दल बरंच  लिहील जात,लिहायलाही हव म्हणा...प्रसन्न क्षणांना अधिकार आहे व्यक्त होण्याचा.....
पण राग?..या रागोबाला आवरायचं तरी कस?
तर याच पार्श्वभूमीवर अलीकडेच ऐकलेली एक गोष्ट शेअर करावीशी वाटते आहे. नाही नाही मी सतीश राजवाडेंच्या ' प्रेमाची गोष्ट' बद्दल नाही म्हणत आहे..जरी माझी गोष्टसुद्धा साधी सरळ आणि तरल असली तरी..          तर;एक मुलगा असतो. अतिशय शांत,सरळ,साधा...सगळे मित्र-मैत्रिणी त्याला घुम्या म्हणून चिडवायचे. मुलगा आणखी अबोल झाला. हळूहळू त्याला त्रास देणारे मित्र-मैत्रिणी त्याला आणखी चिडवू लागले. आणि  ह्याला खूप राग येऊ लागला. राग आला तरी हा फक्त रडायचा कारण 
उलट उत्तर देण स्वभावातच नव्हत .मुलाच्या आईला आपल्या मुलाच घुमेपण आणि अव्यक्त चिडचिड कळत  होती. एकदा सहज आईने त्याला एक लाकडी ठोकळा दिला. आणि म्हणाली" जेव्हा तुला राग येईल न तेव्हा या ठोकळ्यात  एक खिळा ठोकत जा..जेवढा राग येईल तेवढ्या रागात खिळा  ठोकला जायला हवा बर का?" 

         मुलासाठी हे नवीन होत. तरी त्याने खिळा ठोकण सुरु केल. त्याच दिवशी १० खिळे!! हळू हळू मुलाच्या लक्षात येऊ लागल...खिळा ठोकला 
की थोडं बर वाटतंय ...दिवसागणिक मुलाकडून कमी खिळे ठोकले जाऊ लागले. मध्येच एकही खिळा  ठोकला नाही असंही घडू लागलं. काही कालावधीनंतर मुलाच्या लक्षात आलं;ठोकळा भरून गेलाय खिळ्यांनी ...आपण हल्ली कमी रागावतो. आईला हे सांगायला हव...आपण बर्-याच कालावधीत एकही खिळा ठोकलेला नाही आणि तरीही आपल्याला छान वाटतंय. तो आनंदाने ठोकळा घेऊन आईकडे गेले आणि म्हणाला," आई,हा बघ..हा ठोकळा भरलाय खरा पण गेले कित्येक दिवसात मी खिळा  ठोकलाच नाहीये. आई म्हणाली " वा छान!बर आता एक काम कर,आजपासून रोज एकेक खिळा काढायला सुरुवात करत जा"..हे ऐकून मुलगा हसत म्हणाला,राग कमी झाला म्हणून?ठीक आहे " बरेच दिवस झाले...हळूहळू ठोकळ्यावरचे खिळे  कमी होऊ लागले....        

          अस करता करता एक दिवस ठोकळा पूर्णपणे रिकामी झाला. मुलगा खूप आनंदात आईकडे गेला आणि म्हणाला ,"आई ग, हे बघ,मी सगळे खिळे काढलेसुद्धा..." त्यावर आई म्हणाली" हम्म ,पण मला सांग, तू खिळे काढल्यानंतर ठोकळा पूर्वीसारखा झालाय का रे?"मुलगा उत्तरला" आई ही  भोकं पडलीयेत बघ कशी? असा कसा पूर्वीसारखा होईल?" आई म्हणाली" हम्म,मग माणसाचं मनसुद्धा असाच असत..एखाद्या व्यक्तीला राग आला तर ती चिडून समोरच्या व्यक्तीला वाईट वाटेल,मन दुखावेल अस बोलू शकते. आणि मनावरची जखम ही या ठोकळ्यावरील भोकांसारखी असते. ती भरून येण तर अवघडच! राग आणि अपशब्द माणसाला घायाळ करतात आणि त्याच जगण भकास करून टाकतात." मुलाला आईच्या म्हणण्याचा मतितार्थ कळला. मुलगा संयमाने आणि प्रेमाने वागू लागला. त्याचा समजूतदारपणा वाढला.तो स्वतः सोबत इतरांना देखील आनंदी करण्याचा प्रयत्न करू लागला.          आजच्या दिवशी हि गोष्ट सांगण्याचं  प्रयोजन काय? तर व्हेलेंटाईन डे ..म्हणजे प्रेमाचा दिवस....आज बरीच मन जुळतील..काही दुखावतील सुद्धा...हो,ती किंवा तो नाही म्हणाला तर? रागावला तर?..राग करू नका समजून घ्या.कारण मनावरच्या जखमांवर औषध नसतं आणि काळ औषध म्हणून कमी पडतं.

कारण आज संत Valentinus साठी आपण हा दिवस साजरा करतो..चला. शांतता आणि प्रेम यांचा सुरेख मेळ साधत आनंदाने जगूया. ,२१व्या शतकात माणसामधल्या संतांचा आदर करूया!! happy valentine's day!!



Thursday, February 7, 2013

Sorry?



sorry  म्हणायचं का मी?
मी पुढाकार घेतला म्हणून?
मी प्रश्न विचारले म्हणून?
आणि तुम्ही निरुत्तर झालात म्हणून?

sorry म्हणायचं का मी?
मी सुरुवात केली म्हणून 
मी आनंद पसरविला म्हणून?
तुमच्या पोटात दुखाल म्हणून?
कधी नव्हे ते तुमच कर्तेपण हुकल म्हणून?

sorry म्हणायचं का मी?
मी तत्त्वाने वागले म्हणून?
मी मुद्द्याच बोलले म्हणून?
तुमचे मुखवटे ओरबाडले म्हणून?
आणि सत्य मांडलं म्हणून?

sorry म्हणायचं का मी?
मी बापू झाले नाही?
न कुणी विवेकी बाबा?
माझ्याच मंडळी पाहतो 
अविचारांचा फक्त ताबा?

sorry मंडळी; 
यासाठी 
कारण या 'sorry'ला खूप अर्थ आहे 
आणि तुमच्यासमोर त्याच्यासोबत शरण येण.. 
म्हणजे माझ असण व्यर्थ आहे. 


Wednesday, October 24, 2012

ऋजुता दिवेकर: एक ऊर्जा



ऋजुता दिवेकर 
फिटनेस आणि आहार वर्तुळातील प्रथितयश व्यक्तिमत्त्व.. भारतातील आघाडीची  आहारतज्ञ शिवाय DON'T LOSE YOUR MIND LOSE YOUR WEIGHT आणि  WOMEN AND WEIGHT LOSS TAMASHA या दोन सर्वाधिक वाचक लाभलेल्या पुस्तकांची लेखिका!आहार नियमन आणि पोषणशास्त्र या विषयातील  किचकट संज्ञा अतिशय सोप्या भाषेत समजावून सांगण्याची हातोटी,आणि या विषयातील त्याचं सखोल ज्ञान त्यांची पुस्तक वाचताना अधोरेखित होत. 'इट लोकल थिंक ग्लोबल' हा त्यांच्या पुस्तकातील संदेश बराच सांगून जाणारा आहे.
 याच विषयाची विद्यार्थिनी म्हणून मला त्यांच्याकडून शिकण्याची संधी मिळावी असा विचार करत असतानाच २० ऑक्टोबर २०१२ रोजी त्यांच्या 'pay as you like a day' या उपक्रमा अंतर्गत मला हि संधी मिळाली.
हा उपक्रम सेवादायी संस्थेसाठी केला जात होता हे या उपक्रमाचे विशेष!(तुम्ही स्वखुशीने देऊ केलेली रक्कम सेवादायी संस्थेला देण्यात येणार होती).शिवाय हा उपक्रम नेटक्या पद्धतीने राबविण्यात आला.
 समाजात  आहारविषयक सजग आणि डोळस जागरूकता निर्माण करण्याच्या दृष्टीने त्यांचे हे पाऊल नक्कीच स्तुत्य म्हणावे लागेल.
त्यांच्या आहारविषयक मतांची यानिमित्ताने प्रत्यक्ष ओळख झाली. त्यांच्या कार्यालयात दुपारी ३ वाजता माझी appointment होती आणि मी पावणे तीन च्या सुमारास त्यांच्या कार्यालयात पोहोचले.
माझ्याआधीचे consultation सुरु असल्यामुळे मी थांबले होते. 
त्यादरम्यान एका वयस्क बाईंशी माझी स्मितहास्याने ओळख झाली. त्यांनी माझ्याकडे पाहून मला विचारलं;
बाई : आप?
मी: मै ऋजुता मैम के सेशन के लिए आई हू|
बाई: अच्छा,लेकिन आप तो काफी दुबले हो;आप को क्या जरूरत है वजन घटाने की ?..
मी: (आहार तज्ञ म्हणजे वजन घटविणे हा समज किती दृढ आहे) मुझे फिटनेस बढ़ाना है..
बाई: हाँ लेकिन यह बहोत  expensive है .. मैंने बहोत  साडी  dietician देखी है,डाइट फॉलो किया है..इनकी भी बुक पढ़ी है..जैसे लिखा है ; वैसेही फॉलो कर रही हूँ...मुझे  अभी पूछना है ..यह  है  क्या? कैसे  करना  है ..लेकिन इसका फीज बहोत है..
मी: लेकिन aunty वोह इतनी परफेक्ट  गाइड करती है ...और यह तो चैरिटी के लिए सेशन है...
बाई: हाँ फिर भी..
मी: और अभी जो बुक्स available है  वोह  इतने  technicle भाषामे लिखी हुई है..रुजुता के बुक्स ऐसे नहीं है ...इतनी आसान भाषा में डाइट की  परिभाषा बहोत कम  बुक्स में है ..
बाई: मैंने दोनों बुक्स पढ़े है..आसान भाषा है यह बात तो सही है..फिर भी..
मी: आप गुजराथी हो?( मराठमोळ मन सॉरी :)
बाई:(बाईंनी सहमतीदर्शक मान डोलावली) और आप?
मी: महाराष्ट्रीयन!
बाई: आप क्या करते हो?
मी: मै nutrition स्टूडेंट हूँ
बाई: अच्छा..

आमच संभाषण सुरु असतानाच आम्हाला आत बोलावण्यात आलं..३ वाजले होते.. ऑफिसमध्ये प्रसन्न आणि शांत वातावरण होत. प्रवेश केल्या केल्या हातात सूप घेऊन उभी असणाऱ्या स्त्रीची मूर्ती होती..आणि विशेष म्हणजे सुपात तांदूळ होते..:) 'डाएट'बद्दलचा तुमचा पहिला धडा..तांदूळ/भात खाणे वर्ज्य नाही!! 
मराठीत एक उक्ती आहे;'बोले तैसा चाले त्याची वंदावी पाऊले!'ऋजुता दिवेकर यांच्या बाबतीत हे तंतोतंत लागू पडते.
इतक्यात आतील खोलीतून ऋजुता बाहेर आल्या आणि त्यांनी स्मितहास्याने स्वागत केल..जितक्या सहजतेने त्यांच्या पुस्तकात आहार नियमनाबद्दल  लिहिलंय तितक्याच सहजतेने त्यांची टीम तुमच्याशी संवाद साधायला सुरुवात करते. आहारातील छोट्या छोट्या गोष्टी,खाण्याचे नियम समजावत असतानाच 'योग्य वेळी योग्य तेच योग्य प्रमाणात खाण' याच महत्त्व पटत जात. आहारतज्ञ समोर बसली आहे म्हणून दुजाभाव नाही किंवा हे काहीतरी मोठ्ठ आहे याचा लवलेश नाही. ऋजुताची आहारतज्ञ सौम्या संयमाने माझ बोलण ऐकत होती आणि आहाराबद्दलच्या माझ्या प्रश्नांना उत्तरदेखील देत होती.मला आहारशास्त्रातील काही नियम नव्याने कळले होते. बरोबर ४५ मिनिटांनी माझ सेशन पूर्ण झालं.

नंतर पुन्हा एकदा गुजराथी बाईंची आणि माझी भेट झाली. त्यांचा चेहरा उत्साहाने फुलला होता.
"कैसा था सेशन?" मी विचारलं. हाताने खुणावत १८० अंशात हसत त्यांनी उत्तर दिल "एकदम बेष्ट!" यातच ऋजुता आणि त्यांची टीम जिंकते अस मला वाटून गेलं.त्याचं शिक्षण तुम्हाला नवी ऊर्जा देऊन जात.

माझी मैत्रीण मी ऋजुता दिवेकर यांच्या सेशन साठी जाणार आहे हे ऐकून मला म्हणाली होती,"स्वतः आहार तज्ञ असताना काय गरज आहे जायची?" माझ उत्तर होत," शिकायला मिळत ग" त्यावर तीच उत्तर होत,"अस सगळ खाऊन काही होत नसतं; गिमिक आहे;का वेळ वाया घालवतेस उगाच! फसवणूक तुझी आणि त्यांचीपण[कारण मी आहारतज्ञ!] "(जर हे ती वाचत असेल तर मला आवर्जून सांगायचं, सगळ व्यवस्थित खाल्लं तर बरंच काही होऊ शकेल यावरचा माझा विश्वास द्विगुणीत झालाय आता)

ऋजुता दिवेकरांच्या आहार नियमन आणि फिटनेस  याबाबतच्या चतु:सूत्री अंमलात आणून (मस्त खा)स्वस्थ राहा! गुजराथी आजींच्या भाषेत सांगायचं झाल तर"एकदम बेष्ट!"


ता.क.: ऋजुता दिवेकर यांच्या पुस्तकात मसाला चहा चा उल्लेख अनेकदा केला गेलाय. मी "हा वेगळा चहा आहे का?" अशी विचारणा करता मला खरंच तो चहा दिला गेला. 
पारंपरिक पद्धतीने बनवलेला उत्तम चहा मी चाखलाय! :)